Posted on Fri 07/30/10 in Personal
Elke vier jaar komen ze weer terug. Je voelt ze eerst af en toen en schudt het van je af. Na een tijdje begint de druk echter toe te nemen en ontstaat er die enorme drang. Je moet er aan geloven. Je kunt het niet meer van je afzetten! Het is weer tijd om… een nieuwe PC in elkaar te zetten!
Vroegâh toen ik jong was speelde ik natuurlijk als een gek computergames. Ahh, met weemoed denk ik terug aan de tijd dat mijn Celeron 333 met Voodoo 2 de ultieme Quake 2 machine was en ik her en der iedereen overhoop schoot. Het was 1998, en ik speelde op mijn eerste, eigen PC. In 1999 breidde ik deze na wat hardware te hebben gewonnen uit naar een AMD Athlon 550.
Begin 2003, vier jaar later, moest er iets nieuws komen. Niet alleen trok mijn PC de spellen van toen bij lange na niet meer, maar het begon ook weer te jeuken. Ik was bijna afgestudeerd en wist de upgrade nog iets uit te stellen totdat ik een baan had, maar de nieuwe PC kwam er! Een 64-bit Athlon 3200+ met een Radeon 9800. Het bouwen was nog het leukste er af, maar games werden er nog steeds met regelmaat gespeeld en ik deed weer mee met de rest.
Spoel vooruit in de tijd, eind 2006, begin 2007, en ik woon net in m’n flatje. Het jeukt weer. Nog één keer dan, en dit wordt de láátste keer! Na een klein beetje tegensputteren moest het er toch van komen en ging ik meedoen met de nieuwe Intel-generatie, de Core 2 Duo. Dit zou mijn laatste desktop worden, want gamen deed ik toch al niet zoveel meer. Een Playstation 3 zou dat gat moeten gaan vullen als het nodig was.
…
De laatste weken zijn de kriebels er weer. De planning ligt er al, de lijstjes zijn al gemaakt, de specs staan al in steen gebeiteld. De upgrademachine draait op volle toeren en ik kan mij niet meer verzetten! Er komt een nieuwe PC. Natuurlijk een game PC. En de PS3? Die is er wel. Niet dat ik meer dan 2 uur per week game, maar daar gaat het niet om!
Ongeveer 920 euro gaat hij kosten, en het is een rib uit mijn lijf. Om de pijn te verzachten zit ik overbodige hardware te verkopen, maar de opbrengst brengt mij niet verder dan halverwege.
De belofte van “Dit wordt de laatste!” is allang weer vergeten. De jeuk is te erg en de kriebels komen dagelijks weer terug. Ik kan nog zeggen dat ik twijfel, maar da’s lulkoek, want ik weet toch wel dat ik het ga doen. Terug naar AMD. Het tijdperk van de hexacore is hier.
… trouwens, PCtje kopen?
This article has not been commented yet. Do not hesitate to add your own comment!